Μπορείτε να δείτε τη νέα μας προσπάθεια σε ένα καινούριο blog κάνοντας κλικ εδώ

Παρασκευή 29 Απριλίου 2011

Η μονή Κηπίνας

από tsirko
Της Ζωοδόχου Πηγής σήμερα και γιορτάζει ένα από τα εντυπωσιακότερα μοναστήρια της Ηπείρου, η μονή Κηπίνας.
Έχω τόσες αναμνήσεις από την επίσκεψή μου στη μονή κάθε χρόνο τέτοια μέρα, όταν ήμουν μικρή! Η υπέροχη διαδρομή, η θέση του μοναστηριού που σου 'κοβε την ανάσα, η κατάνυξη στο μικρό ναό μέσα στο βράχο, η θέα από ψηλά.
Και στη συνέχεια, η ευωδιά της φύσης, το κελάρυσμα του καλλαρύτικου ποταμού, οι συζητήσεις των χωριανών που ξαναβρέθηκαν με αφορμή τη γιορτή, τα γέλια των παιδιών που ξεχύνονταν στις απότομες πλαγιές για παιχνίδι, το πικνίκ στην εξοχή και η απίστευτη όρεξη, τα παραδοσιακά τραγούδια και οι χοροί στο πανηγύρι, που ακολουθούσε πάντα μετά τη θεία λειτουργία. Εικόνες που θα συναντήσει κανείς ακόμα και σήμερα αν επισκεφτεί τη μονή μια τέτοια μέρα. Έτσι κι αλλιώς η επίσκεψη στη μονή θα ικανοποιήσει τον καθένα, όποια μέρα του χρόνου κι αν γίνει. Αν βρεθείτε στην περιοχή, οργανώστε μια εκδρομή μέχρι εκεί και θα μείνετε εντυπωσιασμένοι.
από agioritis.pblogs.gr


Η Μονή Κηπίνας χτίστηκε το 1212 και βρίσκεται κοντά στο χωριό Χριστοί Πραμάντων. Η ονομασία προέρχεται από τους κήπους που καλλιεργούσαν κοντά στη μονή οι μοναχοί. Είναι ένα από τα πιο όμορφα μοναστήρια της Ηπείρου καθώς είναι σκαρφαλωμένο στο κοίλωμα ενός ψηλού κατακόρυφου βράχου.
Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος φθάνει ως τη βάση του βράχου και από εκεί ένα μονοπάτι σκαλισμένο στο βράχο και μια ξύλινη γέφυρα, οδηγούν στο μοναστήρι.Κατά την Τουρκοκρατία, η ξύλινη γέφυρα ήταν κινητή και οι μοναχοί την ανέβαζαν με μοχλό, ώστε να προστατεύονται από επιδρομές.
  Στα χρόνια της τουρκοκρατίας, κατέφευγαν εκεί για ασφάλεια οι κάτοικοι των γειτονικών χωριών.
Ο μικρός ναός της μονής είναι κατάγραφος με αγιογραφίες πιθανόν του 17ου αιώνα. Το ρόλο της στέγης παίζει ο συμπαγής βράχος που έχει λαξευτεί με τέχνη ώστε να σχηματίζει ένα τέλειο θόλο. Δυστυχώς πολλές φορές κλέφτες ξεγύμνωσαν το μοναστήρι από τα ιερά του κειμήλια.

Η μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, πανηγυρίζει όμως την Παρασκευή της Διακαινησίμου, εορτή της Ζωοδόχου Πηγής. Το μοναστήρι γιορτάζει και μετά τη λειτουργία ακολουθεί πανηγύρι με παραδοσιακή μουσική.

Τετάρτη 27 Απριλίου 2011

Το Πάσχα του Πασχάλη


Ένα μουσείο στην υπηρεσία της φύσης!




Οταν η τέχνη βάζει στόχο να βοηθήσει τη φύση, το αποτέλεσμα είναι φαντασμαγορικό, όπως ακριβώς συμβαίνει στο Κανκούν του Μεξικό, όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο υποθαλάσσιο μουσείο του κόσμου.

Τετρακόσια αγάλματα που φιλοτέχνησε ο Βρετανός γλύπτης Τζέισον ντεΚερ Τέιλορ έχουν καταποντιστεί στην καρδιά του εθνικού θαλάσσιου πάρκου του Κανκούν όχι απλώς για να κοσμήσουν τον βυθό, αλλά για να αποτελέσουν τη βάση για τη δημιουργία νέων κοραλλιογενών υφάλων.

Οι τεχνητοί ύφαλοι-γλυπτά που παρουσιαστήκαν, όχι τυχαία, δύο μέρες πριν από την έναρξη των εργασιών της Συνόδου Κορυφής του ΟΗΕ για το κλίμα, τον Νοέμβριο στο Κανκούν, αναπαριστούν ανθρώπους σε πραγματικό μέγεθος. 
[...]
Το έργο δεν αποτελεί μόνο μια πρωτότυπη καλλιτεχνική δημιουργία, αλλά προσπαθεί να αντισταθμίσει την απώλεια των φυσικών υφάλων στην περιοχή.
[...]
Με την τοποθέτηση των γλυπτών, οι επιστήμονες ευελπιστούν πως οι φυσικοί ύφαλοι της περιοχής θα καταφέρουν να επανέλθουν στην αρχική τους κατάσταση. «Η παρέμβαση του ανθρώπου στη φύση μπορεί να τη βοηθήσει και να της δώσει ώθηση, όχι μόνο να την καταστρέψει. Καθώς οι επιστήμονες προβλέπουν πως μέχρι το 2050 το 80% των κοραλλιογενών υφάλων θα έχει καταστραφεί, θέλω μέσω του έργου μου να δείξω πως ο άνθρωπος μπορεί να συμβιώσει με τα οικοσυστήματα γύρω του», τονίζει ο γλύπτης.


Αναδημοσίευση από http://www.real.gr

Κυριακή 24 Απριλίου 2011

Χριστός Ανέστη!


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

Παρασκευή 22 Απριλίου 2011

Ω γλυκύ μου έαρ

Αι γενεαί πάσαι,
ύμνον τη ταφή σου
προσφέρουσι, Χριστέ μου.
Καθελών του ξύλου
ο Αριμαθαίας
εν τάφω σε κηδεύει.
Μυροφόροι ήλθον
μύρα σοι, Χριστέ μου,
κομίζουσαι προφρόνως.
Ους έθρεψε το μάννα,
εκίνησαν την πτέρναν
κατά του ευεργέτου.
Ω της παραφροσύνης
και της χριστοκτονίας
της των προφητοκτόνων!
Ως άφρων υπηρέτης
προδέδωκεν ο μύστης
την άβυσσον σοφίας.
Ω γλυκύ μου έαρ,
γλυκύτατόν μου τέκνον,
που έδυ σου το κάλλος;
Πεπλάνηται ο πλάνος,
ο πλανηθείς λυτρούται
σοφία ση, Θεέ μου.
Φρίττουσιν οι νόες
την ξένην και φρικτήν σου
ταφήν του πάντων κτίστου.
Έρραναν τον τάφον
οι μυροφόροι μύρα
λίαν πρωί ελθούσαι.
Ειρήνην Εκκλησία,
λαώ σου σωτηρίαν
δώρησαι ση εγέρσει.
Αι γενεαί νυν πάσαι,
ύμνον τη ταφή σου
προσφέρουσι, Χριστέ μου.